نکات اولیه در نگهداری همستر طلائی

اصول نگهداری همستر

 

گردآوری:دکتر نرگس خرمی-متخصص بیماری های  داخلی حیوانات خانگی

 

کلیه حقوق مادی و معنوی این اثر متعلق به مولف و بیمارستان دامپزشکی ایرانیان می باشد و هر گونه کپی برداری و نشر طبق قوانین نشر پیگرد قانونی دارد

 

همسترها حیواناتی کوچک هستند اما این به این معنا نمی باشد که به مراقبت و توجه نیاز ندارند. توصیه هایی که در این بروشور آماده اند جهت بهتر کردن شرایط زندگی همستر در دوران کوتاه عمرشان که حدود 2 سال است، ارائه شده اند. همستر سوری حیوانی کنجکاو، آرام و بسیار پر انرژی هستند و می توانند حیوانات خانگی مناسبی به خصوص برای کودکان باشند.

تاریخچه :

همستر طلایی یا سوری متداولترین نوعی است که به عنوان حیوان خانگی نگهداری می شود . در طبیعت همستر طلایی در مناطق خشک یا نیمه خشک در خاورمیانه و اروپای شرقی زندگی می کند. به منظور فرار از گرما و شکارچیان در داخل زمین حفره کنده و مخفی می شوند. همسترها مانند سایر جوندگان شب زی بوده و در طول روز می خوابند. بخش عمده غذای آنها  گیاه می باشد. همسترها دارای cheek pouch بزرگ در دو طرف صورت هستند که به آنها این امکان را می دهد که مقادیر زیادی غذا را جابه جا کنند چراکه در مناطقی زندگی می کنندکه همواره غذای کافی در تمام فصول در دسترس نیست. همچنین در صورت احساس خطر ، نوزادان خود را در آن مخفی می کند.

مهمترین خصوصیات:

طول عمر:    5/1 -3 سال

وزن حیوان بالغ:  نر:  87-130 گرم          ماده: 95-130 گرم

وزن تولد: 5/1 -3 گرم

مدت زمان حاملگی: 15-18 روز

خلق و خو : همسترها به خصوص برای بچه ها حیوانات خانگی مناسبی هستند اما به سرعت تحت استرس قرار می گیرند بنابراین باید به آرامی به آنها دست زد و جابه جا نمود. معمولا زمانی که دچار ترس می شوند گاز می گیرند. 

 

شرایط نگهداری:

همسترهای سوری از تماس با شما لذت می برند اما تحمل یکدیگر را ندارند. بنابراین باید به تنهایی نگهداری شوند نه به صورت جفت یا گروهی.

قفس:

قفسی انتخاب کنید که امکان تمیز کردن آن به راحتی فراهم باشد. (توصیه نمی شود کودکان بدون نظارت بزرگ تر ها اقدام به تمیز نمودن قفس کنند). به این منظور قفسی با کف پلاستیکی و سقف و دیواره های میله ای مناسب می باشد. مهمترین موادی که برای بسترتوصیه می شود، تکه های کاغذ سفید (بدون هیچگونه جوهر و رنگ) می باشد. استفاده از تراشه های چوب کاج یا سرو به هیچ عنوان توصیه نمی شود  می کنند.

 

 

همچنین موادی چون پنبه و الیاف، براده های تیز چوب و کاه نیز مناسب نمی باشند. قفس همستر باید دارای 

بخشهای مختلفی از جمله محلی برای مخفی شدن، خوابیدن، غذا خوردن و دفع ادرار و مدفوع و تیوب هایی جهت رفت و آمد باشد. قفس همستر هفته ای یکبار با مواد ضد عفونی کننده بی خطر برای حیوانات شسته شود اما روزانه محل دفع فضولات تمیز گردد.از آنجایی که همسترها گوش های حساسی دارند، قفس آنها را دور تلویزیون و بلندگو قرار دهید.

دمای محیط:

از آنجایی که همسترها طاقت گرما را ندارند، از قرار دادن قفس در معرض نور مستقیم خورشید، رادیاتور و منبع گرمایی خودداری نمایید. در فصل تابستان نیز باید در محل خنک تر خانه نگهداری شوند. در صورت سرد شدن هوا بستر بیشتری قرار دهید تا همستر خودش را گرم کند. اگر دمای محیط به زیر 10 درجه سانتی گراد برسد، به خواب زمستانی فرو می روند بنابراین اگر همستر شما به نظر می رسد در خواب عمیق است ممکن است به دلیل کاهش دمای محیط باشد. در این صورت با نگه داشتن آن در دست به آرامی آن را گرم کنید. محیط مناسب برای همسترها دارای دمای  18-21 درجه سانتی گراد و رطوبت 40- 60 درصد می باشد.

آب:

برای تأمین آب ، بطری های قطره چکان متصل به دیواره قفس و یا کاسه آب توصیه می شود. بطری های آب هر روز باید از آب تازه پر شوند و از نظر چکه کردن و گرفتگی با رسوبات و مو کنترل شوند. ظرف و بطری آب هفته ای یکبار با آب و مایع ظرفشویی شسته و ضد عفونی شود و رسوبات از بخش قطره چکان بطری زدوده شوند.

جیره غذایی:

در طبیعت همسترها از دانه ها، ریشه گیاهان و سبزیجات تغذیه می کنند. بخش عمده غذای همستر، غذای خشک است که بهترین غذای خشک آماده (پلت) با مواد مغذی کافی می باشد.استفاده از مخلوط دانه ها و غذای خشک همستر (پلت) توصیه نمی شود چونکه همستر به صورت انتخابی از دانه ها که عموما از نظر غذایی ارزش بالایی ندارند را می خورد. از سن 7-10 روزگی می توان غذای خشک را در اختیار همستر قرار داد. همچنین سبزیجاتی مانند هویج، کاهو، بروکلی، اسفناچ، خیار یا سایر سبزیجات نیز در سبد غذایی همستر توصیه می شود.

همسترها دستگاه گوارش حساسی دارند که نمی توانند مواد با قند بالا مانند میوه ها را تحمل کنند. قبل از استفاده از سبزیجات آنها را به خوبی بشویید. بهترین زمان قرار دادن غذا در غروب می باشد که  فعالیت حیوان آغاز می شود. می توان از غذای تشویقی و اسنک نیز بهره برد و آن را در گوشه های مختلف قفس گذاشت تا همستر آن را بیابد. این کار باعث جلوگیری از بی حوصلگی، تشویق فعالیت و سرحال شدن حیوان می شود.

اسباب بازی:

بازی کردن، ورزش و کاوش برای سلامت همستر بسیار ضروری می باشد بنابراین قفس را با قرار دادن اسباب بازی برای حیوان جذاب نمایید. همستر به طور مرتب از چرخ ورزشی خود استفاده می کند بنابراین نوع کم صدای آن را خریداری کنید.استفاده از چرخ های میله ای به  دلیل ایجاد جراحت در پا یا گیر کردن موی حیوان در آن توصیه نمی شود و باید انواع پلاستیکی و یک دست بکار برده شود. 

هیچ گاه اجازه خارج شدن غیر قابل کنترل و گشتن در خانه را به همستر ندهید چون به راحتی فرار می کنند و ممکن است وسایل چوبی، فرش و سیم های برق را بجوند.

 

مراقبت های بهداشتی:

مانند سایر حیوانات، همستر ها نیز مبتلا به مشکلات و بیمار یهایی می شوند که در صورت مشاهده هر گونه حالت غیر عادی یا کسالت می بایست با دامپزسک مشورت شود. همچنین بعد از خریداری همستر جهت اخذ اطلاعات لازم به دامپزشک مراجعه نمایید چونکه همسترها از میان تمامی جوندگان حساسترین به شرایط نامساعد نگهداری هستند. معاینه هر 3 ماه یکبار جهت اطلاع از شرایط عمومی حیوان و وزن کردن مداوم توصیه می شود. همچنین امکان شناسایی زود علایم بیماری در معاینات روتین وجود دارد به طور کلی رفتار طبیعی همستر (بازی و فعالیت) را در غروب چک کنید. طرز راه رفتن و وجود لنگش یا نشانه هایی از درد احتمالی را کنترل نمایید.

دهان و بینی: بینی باید خشک و تمیز باشد. عطسه و آب ریزش بینی می تواند نشانه ای از سرماخوردگی باشد. دندان های همستر را چک کنید که بیش از حد رشد نکرده باشند و یا دچار شکستگی یا انحراف نباشند. به منظور سایش دندان و جلوگیری از رشد آن استفاده از سنگ جویدنی توصیه می شود.

چشم: چشمها باید تمیز و شفاف باشند.خیس بودن و آب ریزش چشمها می تواند از علایم آلرژی یا حساسیت باشد.

صورت: وجود تورم در ناحیه گونه ها می تواند نشانه آبسه یا انباشتگی غذا باشد و حتما نیاز به مشورت با دامپزشک می باشد.

پوشش بدن: موی همستر را از نظر موریزی چک نمایید. وجود خارش نیز می تواند نشانه ای از بیماری انگلی یا قارچی باشد.

ناخن: مانند دندان ها، ناخن های همستر سوری مرتب رشد می کند. بازی با وسایل بازی چوبی باعث کوتاه شدن آن می شود اما مرتب باید کنترل شوند که زیاد از حد رشد نکنند که در این صورت دامپزشک می تواند با ناخن گیر مخصوص اقدام به کوتاه نمودن آن نماید

 

 

 

افزودن دیدگاه جدید